از وقتتان برای خداوند استفاده کنید ۱
"استفادۀ مفید از وقت" وقتی کودک بودم و به مدرسۀ ابتدایی میرفتم، مردم اغلب از من می پرسیدند که "موضوع مورد علاقت چیست؟" همیشه جواب من یکی از این دو بود. می گفتم یا "زنگ تفریح" یا "ورزش." جواب من تمایلات عمیق و درونی من را آشکار می کرد. من بازی کردن را به کار کردن ترجیح میدادم. این در واقع اشتیاق فلسفی من در مورد "چرایی؟" عالم هستی و سؤالاتی از این قبیل، در حالی شکل گرفت که در راه مدرسه خودم را مثل طنابباز سیرک فرض میکردم و پاورچین راه میرفتم.من از خودم می پرسیدم معنای زندگی چیه وقتی من باید پنج روز از هفته کاری را انجام بدم که نمیخوام تا اینکه فقط بتونم آخر هفتهها بازی کنم. من همیشه یک ساعت زودتر قبل از کلاس به مدرسه میرفتم—نه چون برای درس شوقی داشتم بلکه تا از کار سخت روزانه حتی برای ساعتی مرخص شوم، تا قبل از زنگ مدرسه یک ساعت در زمین بازی تفریح کنم. برای من استفاده از وقت به معنای نجات دادن دقیقههای باارزش بازی از ساعتها درس خواندن بود. من متوجه شدهام که پولس رسول خوانندگان نامهاش را نصیحت می کند که فرصتها را غنیمت شمارند ...